Część wad zgryzu wynika nie z ustawienia zębów, lecz z proporcji i wzajemnego położenia kości szczęki oraz żuchwy. Aparat ortodontyczny przesuwa wtedy zęby w obrębie nieprawidłowo zbudowanego podłoża i nie jest w stanie rozwiązać problemu. Leczenie takich przypadków wymaga połączenia ortodoncji z zabiegiem chirurgicznym.
Konsultacja ortognatyczna służy ocenie, czy Pacjent kwalifikuje się do takiego postępowania. Prowadzi ją lek. dent. Michał Perkowski, specjalista chirurgii szczękowo-twarzowej.
Powodem bywa wyraźna dysproporcja rysów twarzy, trudność w zetknięciu zębów przednich, zgryz otwarty, znaczne cofnięcie albo wysunięcie żuchwy. Część Pacjentów trafia na konsultację z powodu dolegliwości ze strony stawów skroniowo-żuchwowych, problemów z odgryzaniem pokarmów lub chrapania.
Na wizytę kierują także ortodonci, którzy podczas planowania leczenia stwierdzają, że samo przesunięcie zębów nie doprowadzi do prawidłowego zwarcia.
Lekarz przeprowadza badanie kliniczne, ocenia proporcje twarzy, zakres ruchomości żuchwy oraz sposób, w jaki zęby kontaktują się w zwarciu. Analizuje dokumentację obrazową, przede wszystkim zdjęcie pantomograficzne, zdjęcie cefalometryczne oraz tomografię stożkową. Wszystkie te badania klinika wykonuje we własnej pracowni radiologicznej.
Na tej podstawie chirurg przedstawia Pacjentowi możliwy plan leczenia oraz jego etapy. Leczenie ortognatyczne jest procesem rozłożonym w czasie, prowadzonym wspólnie przez ortodontę i chirurga.
Przydatne są wcześniejsze zdjęcia RTG, dokumentacja leczenia ortodontycznego oraz informacja o przebytych zabiegach w obrębie twarzoczaszki. Pacjenci, którzy dysponują modelami zębów albo skanem wewnątrzustnym z gabinetu ortodontycznego, mogą zabrać je ze sobą.
Postępowanie dzieli się na trzy etapy. Pierwszy prowadzi ortodonta, który ustawia zęby w łukach tak, żeby po przesunięciu kości mogły się prawidłowo zewrzeć. Drugim etapem jest zabieg chirurgiczny zmieniający wzajemne położenie szczęki i żuchwy. Trzeci to ortodontyczne dopracowanie zwarcia po operacji.
Kolejność ta bywa dla Pacjentów zaskakująca, ponieważ w pierwszym etapie zgryz przejściowo się pogarsza. Ustawienie zębów odpowiada wtedy planowanemu położeniu kości, a nie obecnemu.
Leczenie ortognatyczne rozciąga się na wiele miesięcy, a jego harmonogram ustala się na początku, wspólnie z ortodontą. Chirurg przedstawia Pacjentowi przewidywany przebieg poszczególnych etapów oraz moment, w którym planowany jest zabieg.
Decyzja o podjęciu takiego leczenia wymaga czasu. Konsultacja służy przekazaniu Pacjentowi pełnej informacji, nie zobowiązuje do rozpoczęcia postępowania.
Poza uzyskaniem prawidłowego zwarcia leczenie zmienia proporcje dolnej części twarzy. Zakres tej zmiany lekarz omawia z Pacjentem na podstawie analizy cefalometrycznej i tomografii, zanim zapadnie decyzja o zabiegu.
Konsultację umawia się przez Poradnię Stomatologiczną.